Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2008

Ολη η αλήθεια για την θέρμανση κτιρίων

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΡΜΑΝΣΗ ΣΕ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΚΑΙ ΚΤΙΡΙΑ ΓΡΑΦΕΙΩΝ

Ο τομέας της θέρμανσης αποτελεί αναμφισβήτητα ένα σημαντικό κομμάτι για την ποιότητα της καθημερινής ζωής, είτε βρισκόμαστε στον εργασιακό μας χώρο, μέσα στον οποίο περνάμε σημαντικό διάστημα του χρόνου, είτε στην κατοικία. Η σωστή επιλογή, η ακριβής μελέτη, η προσεγμένη κατασκευή και τέλος η τακτική συντήρηση είναι οι τέσσερις βασικοί άξονες πάνω στους οποίους στηρίζεται μια επιτυχημένη θέρμανση , τις οποίας τα βασικά χαρακτηριστικά είναι η εξασφάλιση ,όσο το δυνατόν, ιδανικών συνθηκών άνεσης στους χώρους, η οικονομική λειτουργία και η μεγάλη διάρκεια ζωής και αξιοπιστία.
Οι τελευταίες εξελίξεις της ενεργειακής παγκόσμιας κρίσης καθώς και οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις που προκάλεσε η αλόγιστη καύση υδρογονανθράκων, από την βιομηχανική επανάσταση μέχρι σήμερα, (φαινόμενο του θερμοκηπίου, τρύπα του όζοντος) άλλαξαν δραστικά τις τεχνολογικές εξελίξεις σε όλους τους τομείς που σχετίζονται με την ενέργεια, οδηγώντας τους σχεδιαστές και τους μελετητές στα δύσβατα μονοπάτια του ενεργειακού σχεδιασμού.
Στην Ευρώπη, ο κτιριακός τομέας ευθύνεται πλέον για το 42% της τελικής κατανάλωσης ενέργειας (η ενέργεια αυτή καταναλώνεται για την θέρμανση, το δρόσισμα, τον φωτισμό, το μαγείρεμα και τις λοιπές ηλεκτρικές χρήσεις στα κτίρια), η οποία προκαλεί περίπου το 50% των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και το 35% όλων των εκπομπών αερίων στην ατμόσφαιρα, εκπομπές που εντείνουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και προκαλούν την κλιματική αλλαγή.



Tips: Η σωστή επιλογή, η ακριβής μελέτη, η προσεγμένη κατασκευή και τέλος η τακτική συντήρηση είναι οι τέσσερις βασικοί άξονες πάνω στους οποίους στηρίζεται μια επιτυχημένη θέρμανση



Τα στάδια ολοκλήρωσης της θέρμανσης ενός κτιρίου είτε πρόκειται για εργασιακό χώρο είτε κατοικία είναι τα εξής:
-Επιλογή της θέρμανσης ως προς το είδος (θέρμανση ακτινοβολίας μεταβίβασης ή συνδυασμένης) και ως προς την καύσιμη ύλη (πετρέλαιο, φυσικό αέριο, ηλεκτρικό ρεύμα, ξύλο, προϊόν βιομάζας κλπ.).
-Η μελέτη χωρίζεται σε στάδια με το βασικότερο τον υπολογισμό θερμικών απωλειών του κτιρίου (λαμβάνοντας υπόψη κρίσιμα στοιχεία όπως θερμομόνωση, προσανατολισμό, καιρικές συνθήκες, υψόμετρο κ.α.).
-Και τέλος την κατασκευή της οποίας η ποιότητα εξαρτάται από το έμπειρο τεχνικό προσωπικό που αναλαμβάνει την εγκατάσταση και βέβαια από την ποιότητα (πιστοποιήσεις και προδιαγραφές) των υλικών που θα χρησιμοποιηθούν (σωληνώσεις, εξαρτήματα, αεραγωγοί, καυστήρες κλπ.).
Μία επιπλέον παράμετρος είναι βέβαια και η συντήρηση που ακολουθεί ανάλογα με το είδος της θέρμανσης και την λειτουργία της και είναι επιτακτική ανάγκη όχι μόνο για την αύξηση της διάρκειας ζωής της αλλά και της αποδοτικότερης και υγιεινής λειτουργίας της.






ΕΙΔΗ ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ ΣΕ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΚΑΙ ΚΤΙΡΙΑ ΓΡΑΦΕΙΩΝ.




Η επιλογή της κατάλληλης θέρμανσης σε ένα κτίριο εξαρτάται από πολλές παραμέτρους όπως είναι το μέγεθος του , η διαρρύθμιση και το ύψος των εσωτερικών του χώρων, οι καιρικές συνθήκες της περιοχής, οι απαιτήσεις που έχουμε και βέβαια η απόφαση του εκάστοτε ιδιοκτήτη που σχετίζεται με τις οικονομικές του δυνατότητες και το ισοζύγιο κόστους κατασκευής (εγκατάστασης) και κόστους λειτουργίας.
- Κεντρική θέρμανση με λέβητα θέρμανσης νερού.
Η Κεντρική θέρμανση με λέβητα θέρμανσης νερού είναι το πιο διαδεδομένο είδος θέρμανσης κτιρίων στην χώρα μας, είτε πρόκειται για κατοικίες είτε για επαγγελματικούς χώρους, και χρησιμοποιεί ως καύσιμη ύλη συνήθως το πετρέλαιο ή το φυσικό αέριο. Τα βασικά μέρη που αποτελείται (από την ποιότητα των οποίων εξαρτάται η σωστή λειτουργία και η διάρκεια ζωής της θέρμανσης) η θέρμανση αυτού του είδους είναι τα παρακάτω:

1. Ο Λέβητας μέσα στον οποίο όπως όλοι γνωρίζουμε γίνεται η διεργασία της καύσης και η μετάδοση της θερμότητας στο μέσο μεταφοράς (το νερό).Η επιλογή του λέβητα γίνεται αναμφισβήτητα από τον μελετητή όσον αφορά την θερμαντική του ικανότητα και εξαρτάται φυσικά από τον υπολογισμό των θερμικών απωλειών του κτιρίου. Όσον αφορά το υλικό κατασκευής του λέβητα οι επιλογές είναι δύο, χαλύβδινος (εικ.1) ή μαντεμένιος (εικ.2) και είναι καθαρά επιλογή του ιδιοκτήτη, ο οποίος θα πρέπει να γνωρίζει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του καθενός.
Πλεονεκτήματα του μαντεμένιου λέβητα είναι η αθόρυβη λειτουργία και η αντοχή του υλικού στον χρόνο λόγο του πάχους του υλικού. Κατασκευαστικά πρόκειται για χυτά κομμάτια συνδεδεμένα μεταξύ τους, κάτι που δίνει στον μαντεμένιο λέβητα ένα ακόμα πλεονέκτημα αφού υπάρχει δυνατότητα επέκτασης του σε περίπτωση αύξησης των θερμιδικών αναγκών του κτιρίου αλλά και αντικατάσταση ενός μόνο κομματιού (φέτας) σε περίπτωση θραύσης.
Όσον αφορά στην οικονομία, η αλήθεια είναι, ότι οι κατασκευαστές μαντεμένιων λεβήτων έχουν δημιουργήσει έναν μύθο γύρω από την οικονομικότητα του μαντεμένιου λέβητα, και αυτό έχει αποδειχθεί και θεωρητικά από μελέτες συναδέλφων που έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα επιστημονικά έντυπα.
Βασικό μειονέκτημα του μαντεμιού λόγο των φυσικών του ιδιοτήτων είναι ότι υπάρχει η πιθανότητα δημιουργίας ρωγμής σε περίπτωση παγώματος του νερού ή σε περίπτωση θερμικού σοκ (απότομη εναλλαγή θερμοκρασίας). Οι πιθανότητες βέβαια αυτές μειώνονται όταν η κατασκευάστρια εταιρία έχει πετύχει καλή χημική σύσταση μετάλλου, σωστή χύτευση και ποιοτικό έλεγχο. Φυσικά η τακτική του συντήρηση αυξάνει τον χρόνο ζωής του.

Εικόνα 1. Χαλύβδινος λέβητας με το εξωτερικό του περίβλημα και τον πίνακα ελέγχου λειτουργίας.










Εικόνα 2. Μαντεμένιος λέβητας χωρίς την μόνωση και την εξωτερική του επένδυση.




Το νέο τεχνολογικό επίτευγμα που ήρθε να ταράξει τα νερά στην τεχνολογία των λεβήτων είναι οι Λέβητες συμπύκνωσης , οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος της θερμότητας καύσης εκπέμπουν καυσαέρια πολύ χαμηλής θερμοκρασίας, κάτω των 100°C, στα οποία οι υδρατμοί από την καύση υγροποιούνται. Οι λέβητες αυτοί με ονομαστικό βαθμό απόδοσης (με βάση την κατωτέρα θερμογόνο δύναμη) που φθάνει ή ξεπερνά το 105% (πραγματικό βαθμό απόδοσης με βάση την ανωτέρα θερμογόνο δύναμη πάνω από 93%). Οι λέβητες αυτοί, συνοδευόμενοι και από ειδικής σχεδίασης καυστήρες, παρουσιάστηκαν στη δεκαετία του '80 με κόστος ακόμη και πενταπλάσιο των συμβατικών. Το κόστος αυτό ήταν ουσιαστικά απαγορευτικό σε συνδυασμό με τη σχετικά χαμηλή τιμή των στερεών και υγρών καυσίμων της εποχής.Σήμερα, πάνω από 20 χρόνια μετά, το κόστος μειώθηκε σημαντικά αφού υπάρχουν επίτοιχοι αλλά και δαπέδου (εικ.3) λέβητες υψηλού βαθμού απόδοσης με κόστος που πλησιάζει το διπλάσιο μόνο (αντί του πενταπλάσιου) των συμβατικών. Ταυτόχρονα το κόστος των καυσίμων έχει πολλαπλασιασθεί. Η εγκατάστασή τους λοιπόν είναι πια ελκυστική και πολύ σύντομα θα γίνει ακόμη πιο ελκυστική. Προϋπόθεση βέβαια η ύπαρξη δικτύου φυσικού αερίου εφόσον μιλάμε για ολοκληρωμένο σύστημα compact καυστήρα αερίου και λέβητα. Σε περίπτωση χρήσης πετρελαίου, υπάρχουν οι λεγόμενοι διμεταλλικοί λέβητες διπλής θερμαντικής επιφάνειας από μαντέμι και χάλυβα με ανοξείδωτο εναλλάκτη που επιτυγχάνουν συμπύκνωση των καυσαερίων σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες νερού προσαγωγής (εικ.4). Η απόσβεση της αρχικής δαπάνης γίνεται πλέον σε 1 έως το πολύ 3 έτη γεγονός που δίνει μεγάλο κίνητρο για την αγορά τους.







Εικόνα 3. Λέβητας για φυσικό αέριο / υγραέριο από μαντέμι υψηλής ποιότητας για χαμηλές θερμοκρασίες με κάτω όριο 40ο C. Πραγματικός βαθμός απόδοσης 93%. Ασφαλής λειτουργία και μεγάλη διάρκεια ζωής. Η θερμαντική επιφάνεια από ειδικό χυτοσίδηρο με γραφίτη, επιτρέπει τη λειτουργία του λέβητα σε χαμηλές θερμοκρασίες.












Εικόνα 4. Διμεταλλικοί λέβητες πετρελαίου, διπλής θερμαντικής επιφάνειας από μαντέμι και χάλυβα με ανοξείδωτο εναλλάκτη για συμπύκνωση των καυσαερίων για πολύ χαμηλές θερμοκρασίες νερού προσαγωγής χωρίς κάτω όριο.





2. Ο καυστήρας είναι η συσκευή η οποία ,προσαρμοσμένη πάνω στο λέβητα, επιτυγχάνει την ανάμειξη του καύσιμου υλικού, (στερεού ,υγρού ή αερίου) με τον αέρα έτσι ώστε να πραγματοποιείται αλλά και να συντηρείται η καύση.Ξεχωρίζουμε τους καυστήρες ανάλογα με το είδος του καυσίμου αλλά και τον τρόπο λειτουργία τους. Έτσι έχουμε καυστήρες 1)ελαφριού πετρελαίου (diesel) 2)ακάθαρτου πετρελαίου (μαζούτ) 3)φυσικού αερίου , υγραερίου, και φωταερίου, 4) ειδικών καυσίμων (όπως λιπαντικά ή βιομάζα) και των 5)μικτών καυσίμων.
Όσον αφορά τον διαχωρισμό των καυστήρων πετρελαίου, ως προς τον τρόπο λειτουργίας τους, είναι:
Οι ατμοσφαιρικοί καυστήρες στους οποίους η καύση λαμβάνει τόπο σε μια λεκάνη. Η προθέρμανση του καυσίμου γίνεται επιτόπου από το καύσιμο το οποίο ήδη καίγεται και για την τροφοδότηση του καυστήρα αυτού με πετρέλαιο υπεύθυνη είναι μια συσκευή η οποία ελέγχει την ροή του καυσίμου (παλαιού τύπου). Τυπικό παράδειγμα αποτελεί η σόμπα πετρελαίου.
Οι φυγοκεντρικοί που επιτυγχάνουν την ανάμειξη διασκορπίζοντας το καύσιμο στον θάλαμο καύσης μέσω περιστρεφόμενων ποτηριών. Λόγω της περιστροφικής ταχύτητας που αποκτά κατά την περιστροφή του τύμπανου, λεπτές σταγόνες εκσφενδονίζονται και πραγματοποιείται η ανάμιξη με τον αέρα καύσης. Στους φυγόκεντρους καυστήρες το καύσιμο εισχωρεί σε ένα περιστρεφόμενο τύμπανο το οποίο φέρει κατάλληλη διαμόρφωση και οπές.
Οι πιεστικοί καυστήρες ή διασκορπισμού (οι οποίοι κατέχουν ακόμα το μεγαλύτερο τμήμα των εφαρμογών έναντι των άλλων περιπτώσεων) που ονομάζονται έτσι γιατί διασκορπίζουν το καύσιμο πρεσάροντάς το (εικ.5). Στους πιεστικούς καυστήρες μια αντλία ανεβάζει την πίεση του καυσίμου και μέσω ενός εγχυτήρα (μπέκ) γίνεται η εκνέφωση του. Διασκορπίζεται σε λεπτότατα σταγονίδια τα οποία αναμειγνύονται με τον αέρα σε ιδανική αναλογία και πραγματοποιείται η καύση(10-20 bar πίεση λειτουργίας).




Εικόνα 5. Πιεστικός καυστήρας ελαφρού πετρελαίου : Διασκορπίζει σε λεπτότατα σταγονίδια το καύσιμο, τα οποία αναμειγνύονται με τον αέρα σε ιδανική αναλογία και πραγματοποιείται η καύση(10-20 bar πίεση λειτουργίας).Στη θέρμανση με χρήση πετρελαίου έχουν καθιερωθεί κυρίως οι πιεστικοί καυστήρες διασκορπισμού.




Άλλος ένας διαχωρισμός γίνεται ανάλογα με τις βαθμίδες συμπίεσης ή καλύτερα ανάλογα με τα στάδια της καύσης και έτσι έχουμε μονοβάθμιους , διβάθμιους ή πολυβάθμιους καυστήρες. Η λειτουργία των μη πιεστικών καυστήρων κρίθηκε αντιοικονομική και ρυπογόνα, μιας και ο άτονος διασκορπισμός και η αδυναμία για περισσότερη πίεση στον διοχετευόμενο αέρα είχαν σαν αποτέλεσμα την ατελή καύση του πετρελαίου με όλα τα επακόλουθα που επιφέρει αυτό. Στη θέρμανση με χρήση πετρελαίου έχουν καθιερωθεί κυρίως οι πιεστικοί καυστήρες διασκορπισμού, ενώ οι καυστήρες μαζούτ χρησιμοποιούνται μόνο στη βιομηχανία και μακριά από αστικά κέντρα. Τα πιο βασικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν έναν καυστήρα είναι η παροχή πετρελαίου (που μετριέται συνήθως σε Kg/h,κιλά ανά ώρα) και η πίεση αντίθλιψης (δηλαδή η πίεση που ασκείται στον θάλαμο καύσης κατά την διάρκεια λειτουργίας του καυστήρα σε συγκεκριμένη παροχή καυσίμου) που μετριέται σε mm Σ.Υ(χιλιοστά Στήλης Ύδατος) ή σε mbar (μιλιμπάρ). Τα δύο αυτά χαρακτηριστικά μεγέθη εκφράζονται πιο παραστατικά σε διαγράμματα όπως τα παρακάτω (διάγ.1).


Max . Αντίθλιψη



























Διάγραμμα 1. Max . Αντίθλιψη (mbar) – Παροχή καυσίμου (kg/h) στην αντίστοιχη απόδοση θερμικής ισχύος (KW).


Tips: Τα πιο βασικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν έναν καυστήρα είναι η παροχή πετρελαίου (που μετριέται συνήθως σε Kg/h,κιλά ανά ώρα) και η πίεση αντίθλιψης (mbar).




Τα βασικά τμήματα που απαρτίζουν ένα καυστήρα πετρελαίου είναι :








Αντλία πετρελαίου
Ανεμιστήρας
Μπέκ καυσίμου
Φωτοκύτταρο
Μετασχηματιστής έναυσης
Ηλεκτρόδια έναυσης
Στροβιλιστής
Τάμπερ αέρα
Ηλεκτρονικός πίνακας




Εικόνα 6: Θέση σέρβις καυστήρα




Τι πρέπει να προσέχετε στους καυστήρες πετρελαίου.





Α) Η ρύθμιση της αντλίας στην σωστή πίεση κατάθλιψης είναι καθοριστικής σημασίας καθώς :

1.Χαμηλότερη πίεση προκαλεί: κακό ψεκασμό του πετρελαίου, αδύναμη φλόγα και αδυναμία του συστήματος να ανεβάσει γρήγορα θερμοκρασία στους χώρους.
2. Μεγαλύτερη πίεση προκαλεί : ατελή καύση καθώς γίνεται έγχυση μεγαλύτερης ποσότητας καυσίμου και συνέχιση της καύσης ( μετά το σταμάτημα της αντλίας) λόγω του καυσίμου που έχει σωρευτεί στον πάτο του λέβητα και δεν έχει προλάβει να καεί (Εικ.7 εσωτερικό του καυστήρα).
Από κατάλληλο σημείο εισόδου η αντλία αναρροφά το πετρέλαιο το οποίο προέρχεται από την δεξαμενή. Το καύσιμο συμπιέζεται και κατευθύνεται προς τον διασκορπιστήρα (μπεκ) ενώ το πλεονάζων καύσιμο επιστρέφει μέσω κατάλληλου σωληνίσκου προς την δεξαμενή ή συνήθως πίσω από το φίλτρο που βρίσκεται τοποθετημένο στην γραμμή τροφοδοσίας πετρελαίου (εικ.8 ρύθμιση αντλίας πετρελαίου).
Πάνω στην αντλία υπάρχουν κατάλληλες αναμονές σύνδεσης οργάνων – μανόμετρο και κενόμετρο - για τον έλεγχο και ρύθμιση της αντλίας.
























Εικόνα 7. Εσωτερικό του καυστήρα. Εικόνα 8. Ρύθμιση πίεσης αντλίας πετρελαίου



Β) Προσοχή στην τοποθέτηση του καυστήρα.
Ο καυστήρας συνιστάται να έχει μια ελαφριά κλίση προς τα κάτω και ποτέ προς τα πάνω. Για την τροφοδότηση της αντλίας του καυστήρα, ανάλογα με το χρησιμοποιημένο σύστημα πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα για την υψομετρική διαφορά μεταξύ του πυθμένα της δεξαμενής και της αντλίας. Επίσης υπάρχει περιορισμός στο συνολικό μήκος σωληνώσεων. Σε κάθε περίπτωση, ο κατασκευαστής του καυστήρα δίνει αναλυτικές πληροφορίες.


Γ) Οι βασικότερες εργασίες συντήρησης

1. Μετασχηματιστής υψηλής τάσης. Ελέγχουμε το κύκλωμα υψηλής και χαμηλής για την αναπτυσσόμενη τάση. Είναι λάθος να δοκιμάσουμε την λειτουργία του μετασχηματιστή βραχυκυκλώνοντάς τον καθώς αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταστροφή του.
2. Αντλία. Βγάλσιμο του φίλτρου πετρελαίου και καθαρισμός του με πετρέλαιο. Έλεγχος στεγανότητας και καλής κατάστασης όλων των ελαστικών σωλήνων που συνδέονται στην αντλία.
3. Φωτοκύτταρο. Έλεγχος καλής λειτουργίας. Με το που θα κλείσουμε το «μάτι» του φωτοκύτταρου, ο καυστήρας θα πρέπει να σβήσει.
4. Διασκορπιστήρας- Στροβιλιστής. Αποσυναρμολόγηση της κεφαλής καύσης και επιθεώρηση του μπέκ. Καθαρισμός του στροβιλιστή. Καθαρισμός των ηλεκτροδίων ανάφλεξης σε περίπτωση που παρουσιάζουν αλλοίωση, αντικατάσταση τους. Έλεγχος της μόνωσης του, ρύθμιση του διάκενου μεταξύ τους αλλά και της απόστασης από τον διασκορπιστήρα.
5. Ηλεκτρονικός εγκέφαλος. Έλεγχος καλής λειτουργίας. Υπάρχει διάταξη ελέγχου, η οποία βοηθά για τον έλεγχο λειτουργίας.




Οι καυστήρες αερίων μπήκαν σε ευρεία χρήση στα ελληνικά νοικοκυριά τα τελευταία χρόνια και πολλαπλασιάζονται παράλληλα με την επέκταση του δικτύου φυσικού αερίου. Οι καυστήρες αερίων καυσίμων διακρίνονται σε ατμοσφαιρικούς καυστήρες, σε πιεστικούς καυστήρες και σε μια ειδική κατηγορία στους καυστήρες ακτινοβολίας.
Στους ατμοσφαιρικούς καυστήρες η καύση διεξάγεται σε ένα θάλαμο καύσης στον οποίο επικρατεί ατμοσφαιρική πίεση ή πολύ μικρή υποπίεση (σχ1). Ο ατμοσφαιρικός αέρας για τη καύση εισάγεται στο χώρο καύσης λόγω της θερμικής ανώσεως, που δημιουργείται από τη διαφορά βάρους των θερμών καυσαερίων και του ατμοσφαιρικού αέρα. Χρησιμοποιούνται σε λέβητες μικρής έως μεσαίας ισχύος.






1. Σωλήνας ανάμιξης.
2. Ακροφύσιο αερίου.



3. Πρωτεύον αέρας.



4. Δευτερεύον αέρας.





Το αέριο μπαίνει στο σωλήνα ανάμιξης από ένα ειδικά διαμορφωμένο ακροφύσιο το οποίο δίνει μεγάλη ταχύτητα στο αέριο. Η ταχύτητα που έχει το αέριο γίνεται αιτία να συμπαρασυρθεί και αέρας μέσα στο σωλήνα ανάμιξης. Ο αέρας αυτός ονομάζεται πρωτεύον αέρας και είναι αυτός που αναμειγνύεται με το αέριο για να δημιουργηθεί καυσιογόνο μίγμα.
Το μίγμα αέρα – αερίου καίγεται στις οπές εξόδου του σωλήνα ανάμιξης με μια απαλή γαλάζια φλόγα. Ο αέρας που έρχεται σε επαφή με τη φλόγα δίνει το υπόλοιπο οξυγόνο που απαιτείται για να έχουμε τέλεια καύση. Ο αέρας αυτός ονομάζεται δευτερεύον αέρας.
Το μέγεθος του ακροφυσίου παροχής αερίου, καθώς και ο αριθμός και το μέγεθος των οπών του καυστρα καθορίζονται από τη θερμογόνο δύναμη του καυσίμου και την ισχύ του καυστήρα.
Λόγω του γεγονότος ότι η καύση γίνεται με μορφή πολλών μικρών φλογών, έχει σαν αποτέλεσμα η θερμοκρασία του πυρήνα της φλόγας να είναι σχετικά χαμηλή και έτσι η δημιουργία οξειδίων του αζώτου ( ΝΟΧ ) να είναι σε χαμηλά επίπεδα (διαγ.2).




Παρατηρούμε ότι τη μέγιστη παραγωγή ΝΟΧ την έχουμε σε θερμοκρασίες καύσης από
1.800 – 2.200 Cο. Αν καταφέρουμε να μειώσουμε τη θερμοκρασία του πυρήνα της φλόγας κάτω από τους 1.800 Co , ή να την αυξήσουμε πάνω από τους 2.200 Co τα επίπεδα των ΝΟΧ γίνονται αποδεκτά.

Διαγ.2

Για την περαιτέρω μείωση της θερμοκρασίας καύσης, συχνά χρησιμοποιούνται και ράβδοι από κεραμικό υλικό, οι οποίοι ευρίσκονται σε επαφή με τις φλογίτσες, από τις οποίες παραλαμβάνουν τη θερμότητα, ερυθροπυρώνονται και την ακτινοβολούν στο θάλαμο καύσης. Με τον τρόπο αυτό επέρχεται σημαντική μείωση της θερμοκρασίας της φλόγας και μείωση της περιεκτικότητας των καυσαερίων σε ΝΟΧ.
Σημαντικό πλεονέκτημα των ατμοσφαιρικών καυστήρων, είναι η εντελώς αθόρυβη λειτουργία τους, λόγω του ότι δεν υπάρχουν κινητήρες ή άλλα κινούμενα μέρη. Έτσι καθίστανται ιδανικοί για συσκευές αερίου που τοποθετούνται μέσα στο σπίτι (Σχ.2).




















Σχ2. Ράβδοι από κεραμικό υλικό ανάμεσα στις φλόγες.

Οι πιεστικοί καυστήρες αερίου σχεδιαστικά έχουν σημαντικές ομοιότητες με τους πιεστικούς καυστήρες diesel, αλλά και ουσιαστικές διαφορές. Οι οποίες διαφορές ευρίσκονται στο τρόπο παροχής του καυσίμου αερίου και στους τρόπους ελέγχου της φλόγας. Οι μεγάλες διαφορές στους πιεστικούς καυστήρες αερίων καυσίμων, είναι στο σύστημα παροχής καυσίμου και στο σύστημα ελέγχου της καύσης.Έτσι στους καυστήρες αυτούς δε θα συναντήσουμε, αντλία καυσίμου, φωτοκύταρο, και μπέκ (εικ.9).


1. Παροχή αερίου.
2. Πρεσοστάτης αερίου.
3. Σημεία μέτρησης πίεσης αερίου.
4. Ηλεκτρομαγνητική βαλβίδα αερίου.
5. Ρυθμίσεις βαλβίδας αερίου.
6. Πρεσοστάτης αέρα.





Εικ.9


Ο συρμός παροχής καυσίμου (σχ.3)αποτελείται από:

1.Διακόπτης αερίου. 2.Φίλτρο γραμμής αερίου. 3.Ρυθμιστής πίεσης.
4.Πρεσοστάτης χαμηλής πίεσης. 5.Πρεσοστάτης υψηλής πίεσης.
6.Ηλεκτρομαγνητική βαλβίδα. 7.Ηλεκτρονικό καυστήρα.
8.Καυστήρας αερίου.

Σχ.3













Τα τελευταία χρόνια τα εξαρτήματα που αποτελούν το σύστημα παροχής αερίου κατασκευάζονται σαν ενιαία κατασκευή, που ονομάζεται multi block. Έτσι απλοποιείται και μειώνεται σημαντικά η εργασία τοποθέτησης του καυστήρα αερίου (εικ.10).



1. Ρύθμιση 2ου σταδίου.

2. Ρύθμιση 1ου σταδίου.

3. Ρυθμιστής πίεσης.

4. Σύνδεση με ηλεκτρονικό.

5. Πρεσοστάτης αερίου.

6. Σύνδεση μανομέτρου



Τι πρέπει να προσέχουμε στους πιεστικούς καυστήρες αερίου.

1. Δεν πρέπει να μας ξενίζει ο μεγάλος χρόνος προαερισμού των καυστήρων αερίου. Αυτό είναι απαραίτητο για να μη δημιουργηθεί εκρηκτικό μίγμα CO – αέρα.
2. Κατά την αγορά ενός καυστήρα αερίου πρέπει να διευκρινίζεται αν θα δουλέψει με φυσικό αέριο ή υγραέριο, γιατί αλλάζει το ακροφύσιο αερίου.
3. Όταν γίνεται αντικατάσταση καυστήρα πετρελαίου, με καυστήρα αερίου, θα πρέπει να επιλέγεται καυστήρας με μερική προανάμιξη αέρα – αερίου, ώστε η καύση να γίνεται με λαμπερή φλόγα, για να μην έχουμε μείωση του βαθμού απόδοσης, με την αύξηση της θερμοκρασίας των καυσαερίων. Αυτό συμβαίνει, γιατί οι λέβητες πετρελαίου είναι σχεδιασμένοι να παραλαμβάνουν το 70 %, περίπου της θερμότητας, με ακτινοβολία στο θάλαμο καύσης και το υπόλοιπο 30 %, στα τούμπα. Η μπλε φλόγα της καύσης του αερίου δεν ακτινοβολεί με αποτέλεσμα να μην έχουμε σημαντική απορρόφηση θερμότητας στο θάλαμο καύσης και γι αυτό το λόγο πολύ θερμά καυσαέρια. Μια καλή λύση του προβλήματος είναι η τοποθέτηση ενός ξηρού θαλάμου καύσης, που θα πυρακτώνεται και θα ακτινοβολεί θερμότητα προς τα τοιχώματα του θαλάμου καύσης.
4. Η αντίθλιψη του λέβητα επηρεάζει τη παροχή του αερίου και θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για να γίνονται οι κατάλληλες διορθώσεις.
5. Η κατάθλιψη του καυστήρα θα πρέπει να υπερκαλύπτει , (κατά 20 % ) την αντίθλιψη του λέβητα.
6. Ο σπινθηρισμός στους καυστήρες αερίου δεν ξεκινά μαζί με το κινητήρα, αλλά στο τέλος της διαδικασίας του προαερισμού.

Οι καυστήρες ακτινοβολίας είναι ένα σχετικά νέο επίτευγμα το οποίο ανήκει καθαρά στο κομμάτι της θέρμανσης με υπέρυθρη ακτινοβολία. Κάθε σύστημα ακτινοβολίας εκπέμπει ενέργεια από μία θερμαινόμενη επιφάνεια, κυρίως με την μορφή υπέρυθρης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Ακριβώς όπως το φως, ταξιδεύει διαμέσου του αέρα, σε κάθετες ευθείες από την ακτινοβολούσα πηγή προς όλες τις επιφάνειες και τα αντικείμενα χωρίς να θερμάνει το διάστημα. Η ενέργεια σε ακτίνες απορροφάται με ασφάλεια από τις κρύες επιφάνειες (δάπεδο, εξοπλισμός, άτομα). Εξαιτίας της αγωγιμότητας μεταφέρεται μέρος αυτής της θέρμανσης βαθύτερα στις επιφάνειες δημιουργώντας ένα απόθεμα θέρμανσης. Τα υλικά που θερμαίνονται από την ακτινοβολούσα θέρμανση με τη σειρά τους επανακτινοβολούν (σχ.4) σε μακρύτερο υπέρυθρο μήκος κύματος. Η ακτινοβολούσα θερμότητα παράγει ένα θερμικά άνετο περιβάλλον σε θερμοκρασία αέρος σημαντικά μικρότερη από αυτή που απαιτείται με τα συμβατικά συστήματα θέρμανσης αέρος.




Σχ.4


Η θερμαντική άνεση σε χαμηλότερες θερμοκρασίες αέρος είναι το κλειδί για την ανώτερη θερμαντική αποδοτικότητα της ακτινοβολίας.Όταν η θερμοκρασία ανάμεσα στο εξωτερικό και το εσωτερικό του κτιρίου έχει μικρή διαφορά τότε το ποσό της μεταφοράς του αέρα διαμέσου των υλικών του κτιρίου και οι απώλειες της ποσότητας αέρος που διαφεύγει είναι αντιστοίχως μικρότερη.Μικρότερες ποσότητες απώλειας θερμότητας ισοδυναμούν άμεσα με χαμηλότερη ενεργειακή κατανάλωση. Θέτοντας την εσωτερική θερμοκρασία αέρος 3 Cο χαμηλότερα, κάτι το οποίο είναι πλήρως αποδεκτό σε σχέση με την θέρμανση ακτινοβολίας, μπορούμε να μειώσουμε το κόστος θέρμανσης για μία σεζόν έως 70%.
Ένα περαιτέρω αποτέλεσμα της θερμαντικής άνεσης σε χαμηλότερες θερμοκρασίες αέρος είναι το γεγονός ότι η θέρμανση ακτινοβολίας είναι μοναδικά κατάλληλη για χώρους με μεγάλες και συνεχώς ανοιχτές πόρτες, ή ακόμα και για εξωτερικούς χώρους, χώρους φόρτωσης, σταθμούς οχημάτων, υπόστεγα αεροσκαφών και σταθμούς τρένων για παράδειγμα, όπου οι θερμαντικές απώλειες του εξαερισμού μπορούν εύκολα να ελαχιστοποιήσουν την δυναμικότητα και την ισχύ των συμβατικών συστημάτων θέρμανσης αέρα.Και φυσικά, εφόσον η ακτινοβολούσα θέρμανσης μπορεί άμεσα να εστιαστεί εκεί όπου χρειάζεται, χαμηλά σε εργασιακό περιβάλλον, είναι ιδανική για πολύ υψηλούς χώρους.


Tips: -Μικρότερες ποσότητες απώλειας θερμότητας ισοδυναμούν άμεσα με χαμηλότερη ενεργειακή κατανάλωση.
-Χαμηλότερες θερμοκρασίες αέρος είναι το κλειδί για την ανώτερη θερμαντική αποδοτικότητα της ακτινοβολίας.
-Είναι μοναδικά κατάλληλη για χώρους με μεγάλες και συνεχώς ανοιχτές πόρτες, ή ακόμα και για εξωτερικούς χώρους.













Εικ.11 Πλήρως αυτοματοποιημένο, άμεσο σπινθήρισμα, 100% διακοπή ανάφλεξης, μονάδα μέτρησης ανόρθωσης φλόγας και ανακλαστήρα.


3. Το δίκτυο διανομής του θερμικού μέσου μπορεί να είναι κατασκευασμένο από χαλκό ή πλαστικό. Η μεγάλη επανάσταση έγινε μέσα στην δεκαετία των '70 από τις βιομηχανίες χαλκού. Με τη μέθοδο της διέλασης παρήχθησαν σωλήνες χάλκινοι (χωρίς ραφή) που με πολύ μικρά πάχη, ακόμη και κάτω από 1 mm, με εύκολη εγκατάσταση και αυξημένη αντοχή στη διάβρωση, έδωσαν μια φθηνή και ασφαλή λύση τουλάχιστον σε διαμέτρους έως και 2" (οι σωλήνες αυτοί είναι κατάλληλοι για πόσιμο νερό, κρύο ή ζεστό). Η επανάσταση συνεχίστηκε με την κατασκευή εξαρτημάτων (χαμηλού κόστους) τριχοειδούς συγκόλλησης και την παραγωγή μαλακών σωλήνων με πλαστική επένδυση σε κουλούρες, ιδανικές για εγκαταστάσεις θέρμανσης. Οι σωλήνες αυτές έχουν υψηλή ασφάλεια σε εντοιχισμό και επιτρέπουν την κατασκευή του δικτύου χωρίς ανάγκη εξαρτημάτων (γωνιών).
Η ανάπτυξη της τεχνολογίας των πλαστικών προχώρησε ραγδαία και πολύ σύντομα στις τρεις τελευταίες δεκαετίες είδαμε πλαστικούς σωλήνες πολυπροπυλενίου ή δικτυωμένου πολυαιθυλενίου. Οι πλαστικοί σωλήνες έχουν πολλά πλεονεκτήματα αλλά και μειονεκτήματα. Είναι ένα σχετικά οικονομικό προϊόν με απεριόριστη αντοχή στη διάβρωση, ιδανικό για θαμμένες εγκαταστάσεις που δεν δημιουργεί ηλεκτρολύσεις με τα υπόλοιπα χαλύβδινα μέρη της εγκατάστασης (λέβητας, θερμαντικά σώματα, δοχείο διαστολής κλπ) σε αντίθεση με το στοιχείο του χαλκού το οποίο λόγο της διαφοράς ηλεκτραρνητικότητας με τον σίδηρο, προκαλεί έντονη διάβρωση (η ηλεκτρόλυση γίνεται εντονότερη με την απουσία ανωδιακής προστασίας στο δίκτυο, δηλαδή ράβδου μαγνησίου).Έχει αντίθετα περιορισμένη αντοχή στη θερμοκρασία, καταστρέφεται από την υπεριώδη ακτινοβολία (οι πλαστικές σωλήνες λευκού χρώματος καταστρέφονται πολύ πιο γρήγορα έναντι των μαύρων στην έκθεσή τους στον ήλιο) , είναι ένα υλικό «ζωντανό» που γηράσκει και έχει πολύ μεγάλο συντελεστή διαστολής (άρα μεγαλύτερη αντοχή στον παγετό). Σε κάθε περίπτωση πρέπει να ζητάμε και τα πιστοποιητικά του ΕΛΟΤ ή άλλων αντίστοιχων οργανισμών για την καταλληλότητα των υλικών που επιλέξαμε, για τη χρήση που θέλουμε.


Tips: Σε κάθε περίπτωση πρέπει να ζητάμε και τα πιστοποιητικά του ΕΛΟΤ ή άλλων αντίστοιχων οργανισμών για την καταλληλότητα των υλικών που επιλέξαμε, για τη χρήση που θέλουμε.



4. Θερμαντικά σώματα και ενδοδαπέδιο σύστημα.

Τα θερμαντικά σώματα είναι ο πιο δημοφιλής τρόπος εκπομπής της θερμότητας σε κατοικίες αφού είναι σχετικά εύκολη και οικονομική η τοποθέτησή τους. Λειτουργούν με θερμοκρασία εισόδου νερού 85-90 Cο το οποίο εισέρχεται στα σώματα μέσω τετράοδων διακοπτών ανοικτού ή κλειστού βρόγχου. Το παλιό δισωλήνιο σύστημα δεν εφαρμόζεται πια σχεδόν ποτέ, αφού δεν επιτρέπει την αυτονομία, (συναντιέται σε πολυκατοικίες παλαιότερες των 20 ετών) παρόλο που είναι πιο οικονομική η εγκατάστασή του σχετικά με το μονοσωλήνιο.
Το μονοσωλήνιο σύστημα αντίθετα είναι πιο δημοφιλές αφού με την χρήση ηλεκτροβάνας και μετρητή, προσφέρει δυνατότητα αυτονομίας και μέτρησης της κατανάλωσης ανά διαμέρισμα (σχ.5).






Το μονοσωλήνιο σύστημα με θερμαντικά σώματα εφαρμόζεται και σε μονοκατοικίες επειδή προσφέρει καλύτερο έλεγχο της κυκλοφορίας του νερού ανά θερμαντικό σώμα και ανά βρόγχο. Οι συλλέκτες (κολέκτορες) επιστροφής και προσαγωγής του νερού επιτρέπουν τον εύκολο διαμοιρασμό του νερού στα σώματα τα οποία δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα 3 με 4 σε κάθε βρόγχο (ανάλογα με την θερμαντική τους ικανότητα). Το πιο σημαντικό κομμάτι στην εγκατάσταση μονοσωληνίου συστήματος είναι η ρύθμιση-εξισορρόπηση των υδραυλικών δικτύων για τον έλεγχο της παροχής ενέργειας στα θερμαντικά σώματα. Ο μελετητής υπολογίζει την πτώση πίεσης στο δίκτυο και την απαραίτητη παροχή στον κάθε βρόγχο και βάση αυτών, ο εγκαταστάτης ρυθμίζει τις στροφές των διακοπτών (εικ.12α), για την καλύτερη και ομοιόμορφη κατανομή της θερμοκρασίας στους χώρους (αποφυγή υπερθέρμανσης ή μειωμένης απόδοσης). Θερμοστατικοί διακόπτες με θερμοστατικές κεφαλές (εικ.12β) τοποθετούνται όταν θέλουμε να έχουμε ακρίβεια στην επίτευξη θερμοκρασίας σε έναν χώρο και βέβαια συνίστανται για εξοικονόμηση ενέργειας, ιδίως σε περιπτώσεις που παρατηρούνται μεγάλες διαφορές ,στους χώρους, όσον αφορά τις θερμιδικές τους απαιτήσεις, για παράδειγμα υπόγεια ή σαλονοτραπεζαρίες με τζάκι. Μέσω κατάλληλου αισθητηρίου, αναγνωρίζουν μεταβολές θερμοκρασίας και ρυθμίζουν την ροή του νερού που περνά από το σώμα διαφοροποιώντας ταυτόχρονα την θερμική απόδοση του σώματος.



Tips: -Το πιο σημαντικό κομμάτι στην εγκατάσταση μονοσωληνίου συστήματος είναι η ρύθμιση-εξισορρόπηση των υδραυλικών δικτύων.
- Με κατάλληλους θερμοστατικούς διακόπτες και κεφαλές, σε κάθε σώμα η θερμοκρασία μπορεί να ρυθμιστεί ανάλογα µε τις ανάγκες κάθε δωματίου εξοικονομώντας ενέργεια.







Ενεργειακό τζάκι η εξέλιξη στην καύση του ξύλου.


Οι συμβατικές εστίες στερεών καυσίμων έχουν χαμηλό βαθμό απόδοσης διότι το μεγαλύτερο ποσοστό της ενέργειας που παράγεται από την καύσιμη ύλη, αποβάλλεται ελεύθερα στο περιβάλλον μέσω της καμινάδας. Τα τζάκια αυτά χαρακτηρίζονται από μεγάλη κατανάλωση σε ξύλο, γεγονός που επιβαρύνει όχι μόνο τον οικονομικό προϋπολογισμό του χρήστη, αλλά και το περιβάλλον με περιττούς ρύπους.
Οι ενεργειακές εστίες συγκρατούν το 75% της θερμότητας που παράγουν, επιτυγχάνουν δηλαδή υψηλότερο βαθμό απόδοσης από κάθε είδος συμβατικού τζακιού (σχ.6α) και ταξινομούνται σε δύο κατηγορίες, στις αερόθερμες και στις εστίες νερού. Τα ενεργειακά τζάκια αέρα μπορούν επίσης να ενσωματωθούν με αεραγωγούς που αποδίδουν θερμό αέρα όχι μόνο στον ενιαίο χώρο που βρίσκονται, αλλά και στα άλλα δωμάτια , ενώ στα αντίστοιχα του νερού σκοπός είναι όλη η ενέργεια του ξύλου να αποδοθεί στο σύστημα θέρμανσης κάτι που δεν είναι τόσο απλό αφού απαιτούνται πολύπλοκα συστήματα που ανεβάζουν το κόστος.


Το ενεργειακό τζάκι χαρακτηρίζεται από εστία κλειστού τύπου, με κατάλληλο πυρίμαχο τζάμι και συστήματα αποδοτικότερης λειτουργίας όπως κόφτρες, κλαπέτο και το πρωτοποριακό σύστημα δευτερογενούς καύσης DAFS. Η εστία είναι κατασκευασμένη από μαντέμι και η απόδοσή του είναι εξαιρετικά υψηλή χάρη στην ελεγχόμενη καύση (Σχ.6β).

Tips: . Το ενεργειακό τζάκι χαρακτηρίζεται από εστία κλειστού τύπου, με κατάλληλο πυρίμαχο τζάμι και συστήματα αποδοτικότερης λειτουργίας όπως κόφτρες, κλαπέτο και το πρωτοποριακό σύστημα δευτερογενούς καύσης DAFS.







1) Έξοδος θερμού αέρα
2) Είσοδος θερμού αέρα
3) Είσοδος αέρα - καθαρισμός τζαμιού
4) Είσοδος αέρα χώρου καύσης
5) Είσοδος αέρα στο θάλαμο





















Τα πλεονεκτήματα έναντι των κλασικών ανοικτών εστιών είναι :



-Υψηλότερες θερμιδικές αποδόσεις.


-Ασφάλεια λόγω της δυνατότητας λειτουργίας με κλειστή πόρτα.


-Μεγαλύτερος χρόνος ζωής.


-Μεγαλύτερη οικονομία στην κατανάλωση.


-Καθαριότητα.


-Ευκολία στην χρήση.

Η διαφορά κόστους μιας ενεργειακής εστίας δεν είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από μια συμβατική αφού περιορίζεται στο 10-15% και ανεβαίνει ανάλογα με την ιδιαιτερότητα του design (εικ.13).







Εικ.13 Πρισματική εστία χωρις διακόσμηση.












Τι πρέπει να προσέχω στην αγορά ενεργειακής εστίας.

- Επιλέγουμε την κατάλληλη εστία σε μέγεθος ανάλογα με τα τετραγωνικά του χώρου που θέλουμε να καλύψουμε θερμιδικά.
- Προσέχουμε η εστία να είναι εξολοκλήρου από χυτοσίδηρο (μαντέμι), να μην έχει πλαϊνά χαλύβδινα μέρη στο θάλαμο καύσης και χαλύβδινες πόρτες. Οι θερμικές καταπονήσεις που δέχονται κατά την λειτουργία τους δημιουργούν στρευλώσεις στα χαλύβδινα μέρη.
- Το κρύσταλλο θα πρέπει να είναι από ειδικό κεραμικό υλικό και ακόμη καλύτερα με τεχνολογία μη μαυρίσματος, πυρόλυσης.
- Να διαθέτει όλα τα συστήματα αποδοτικής λειτουργίας όπως μαντεμένια κόφτρα, κλαπέτο, μεγάλα πτερύγια και βέβαια το πρωτοποριακό σύστημα DAFS, το οποίο κάνει μετάκαυση των καυσαερίων που διαφεύγουν από την καμινάδα, κάνοντας καλύτερη την καύση και πιο οικολογική.
- Εάν επιλέξετε εστία με ανασυρόμενη πόρτα προσέξτε τα κινούμενα στοιχεία να είναι ανθεκτικά (εικ.13β). Προτιμάτε ατσάλινες αλυσίδες αντί συρματόσχοινων και γρανάζια αντί τροχαλιών, για ευνόητους λόγους.
- Η ποιότητα χύτευσης στο μαντέμι, η καλή πρόσμιξη στο υλικό και τέλος ο ποιοτικός του έλεγχος από το εργοστάσιο κατασκευής παίζουν σημαντικό ρόλο στην διάρκεια ζωής του. Τα ελληνικά εργοστάσια δεν φημίζονται για την ποιότητα κατασκευής όσο τα Γαλλικά.




Η ενδοδαπέδια θέρμανση υπερτερεί σε απόδοση έναντι της κλασικής με θερμαντικά σώματα αφού επιτυγχάνει πιο ομοιόμορφη κατανομή θερμοκρασίας στους χώρους αποφεύγοντας το χάσιμο χώρου που καταλαμβάνουν τα σώματα. Πολλές εταιρίες πλέον κατασκευάζουν σώματα Rundal πραγματικά έργα τέχνης ώστε να κάνουν όσο το δυνατόν πιο ευχάριστη την εικόνα τους (εικ. 14.α,14β).






















Εικ.14.α Εικ.14β




Η θέρμανση δαπέδου πλεονεκτεί , όπως όλοι ξέρουμε, έναντι της κλασικής ,στο θέμα του κόστους λειτουργίας, αφού πρόκειται για θέρμανση που στηρίζεται στην ακτινοβολία κυρίως (σχ.7). Η οικονομική της λειτουργία στηρίζεται βασικά στην χαμηλή θερμοκρασία νερού που χρησιμοποιείται (περίπου 50co) και στην μεγάλη θερμαντική επιφάνεια που καταλαμβάνει το δάπεδο (σχ.8). Επίσης η αίσθηση της θέρμανσης δαπέδου είναι σαφώς ανώτερη αφού εκμηδενίζει τα ρεύματα αέρα στον χώρο μειώνοντας τις υψηλές θερμοκρασίες αέρα περιμετρικά όπου έχουμε τις μεγαλύτερες απώλειες.
















Σχ.7



Από υγιεινής πλευράς ένα ιδανικό σύστημα πρέπει να θερμαίνει τον αέρα αφ' ενός ομοιόμορφα σ' όλο τον χώρο κατά την οριζόντια έννοια και αφ' ετέρου περισσότερο από το δάπεδο και μέχρι ύψος 1,80 μ. και λιγότερο κοντά στην οροφή. Η θέρμανση δαπέδου πλησιάζει περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο σύστημα την ιδανική αυτή κατανομή.





















Σχ.8


Όπως παρατηρείτε στο παραπάνω διάγραμμα ένα βασικό μειονέκτημα της θέρμανσης δαπέδου είναι η διαφορά κόστους εγκατάστασης , σε σχέση με την κλασική, η οποία όμως αποσβήνεται στα πρώτα 8 χρόνια λειτουργίας και συντήρησης του συστήματος. Η αύξηση της τιμής των καυσίμων έκανε ακόμη πιο ελκυστική την θέρμανση δαπέδου λόγο της χαμηλότερης κατανάλωσης ενέργειας κατά την λειτουργία της αλλά και λόγω της δυνατότητας που παρουσιάζει λειτουργικά να συνεργάζεται και με συστήματα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας όπως απλούς επίπεδους ηλιακούς συλλέκτες, γεωθερμικούς εναλλάκτες, υποθαλάσσιους εναλλάκτες κλπ. Ένα άλλο πολύ μεγάλο προτέρημα είναι ότι μπορεί να μετατραπεί τους θερινούς μήνες σε σύστημα δροσισμού των χώρων με την εγκατάσταση ενός ψυκτικού μηχανήματος αέρα-νερού και την κυκλοφορία νερού χαμηλής θερμοκρασίας (περίπου 13-14ºC) στο δίκτυο σωληνώσεων. Το σύστημα αυτό επιτρέπει στο δάπεδο να προσφέρει δροσισμό, ευχάριστο και άνετο, όπου είναι απαραίτητος και η μείωση της θερμοκρασίας του χώρου πραγματοποιείται πραγματικά «κατά παραγγελία» (σχ.9).














Σχ.9 Συνδεσμολογία συστήματος θέρμανσης δροσισμού






Tips: Η αύξηση της τιμής των καυσίμων έκανε ακόμη πιο ελκυστική την θέρμανση δαπέδου λόγο της χαμηλότερης κατανάλωσης ενέργειας κατά την λειτουργία της.


Τι πρέπει να προσέξουμε στην θέρμανση δαπέδου.

Ο βασικότερος παράγοντας στην θέρμανση δαπέδου είναι η μελέτη και η εγκατάσταση του συστήματος να γίνει από επώνυμη εταιρεία με εμπειρία και εξειδίκευση στον τομέα της ενδοδαπέδιας θέρμανσης διότι απαιτεί εξειδικευμένο συνεργείο , έμπειρους μελετητές και υλικά υψηλών προδιαγραφών. Όπως για παράδειγμα σωληνώσεις υψηλής πυκνότητας από δικτυωμένο πολυαιθυλένιο (PE-xc), σωστή στήριξη σωλήνα θέρμανσης δαπέδου με κατάλληλα στηρίγματα, καθώς και το μονωτικό υλικό που τοποθετείται κάτω από τον σωλήνα θα πρέπει να πληροί τις εξής προδιαγραφές :
- Να έχει συντελεστή θερμικής αγωγιμότητας λ ≤ 0,035 Kcal/hmoC.
- Να αντέχει σε φορτίο 400 kg/m2
- Να μην υπάρχει παραμόρφωση της μόνωσης σε θερμοκρασία επαφής ≤ των 60 oC
Το πάχος του μονωτικού υλικού προσδιορίζεται από την θερμοκρασία του χώρου που βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια που θα δεχθεί την θέρμανση δαπέδου και κυμαίνεται από 2-5 cm (σχ.10)





Σχ.10

















Μετά την τοποθέτηση των θερμοδικτύων και τις δοκιμές στεγανότητας γίνεται διάστρωση του τσιμεντοκονιάματος επικαλύψεως, το οποίο αποτελεί ένα ακόμα στοιχείο στο οποίο πρέπει να δίνεται μεγάλη προσοχή στην κατασκευή του, αφού από αυτό εξαρτάται τόσο η αποδοτικότητα του συστήματος όσο και η αντοχή του. Το πάχος του τσιμεντοκονιάματος εξαρτάται από την τελική δαπεδόστρωση, αλλά το ελάχιστο προβλεπόμενο είναι 4,5-5 cm.



Tips: - Η αύξηση της τιμής των καυσίμων έκανε ακόμη πιο ελκυστική την θέρμανση δαπέδου λόγο της χαμηλότερης κατανάλωσης ενέργειας κατά την λειτουργία της.
- Ο βασικότερος παράγοντας στην θέρμανση δαπέδου είναι η μελέτη και η εγκατάσταση του συστήματος να γίνει από επώνυμη εταιρεία με εμπειρία και εξειδίκευση στον τομέα της ενδοδαπέδιας θέρμανσης.



Η πιο σωστή επιλογή σε μεγάλα κτίρια - Συνδυασμός θερμάνσεων.

Οι σωστές κλιματικές συνθήκες στον εργασιακό χώρο παίζουν καθοριστικό ρόλο στην διάθεση και συνακόλουθα στην παραγωγικότητα των εργαζομένων. Γι αυτό τον λόγο ένα κτίριο το οποίο προορίζεται για εργασιακός χώρος, για παράδειγμα γραφεία, θα πρέπει να είναι σχεδιασμένο και κατασκευασμένο με την κατάλληλη διαρρύθμιση που απαιτείται, για να είναι λειτουργικό και ευχάριστο.
Το πρόβλημα της εσωτερικής ατμοσφαιρικής ποιότητας και το κλίμα δεν περιορίζονται στα γραφεία μόνο. Η πιο πρόσφατη έρευνα παρουσιάζει ενδιαφέροντα αποτελέσματα που δείχνουν ότι η καλή ποιότητα του αέρα, επιδρά θετικά στην αποδοτική εργασία και στην εκμάθηση. Πρέπει να είναι σε θέση λοιπόν ο μελετητής να αναπτύξει συστήματα όχι μόνο για να θερμάνει αλλά και κρατήσει την εσωτερική ατμοσφαιρική ποιότητα σε υψηλά επίπεδα. Η κατάσταση φαίνεται προβληματική τόσο στα νοσοκομεία όσο και γενικά στα δημόσια και ιδιόκτητα μεγάλα κτίρια των πόλεων.Το μεγάλο ερώτημα είναι πώς να ελέγξει κανείς τους αέρινους ρύπους μέσα στα κτίρια με τον αποδοτικότερο τρόπο.Ο καλός εξαερισμός έχει θετική επιρροή στην ανθρώπινη υγεία. Οι μελέτες δείχνουν ότι οι αλλεργίες και το άσθμα αυξάνονται (στατιστικά) σημαντικά εάν το κτίριο έχει προβλήματα υγρασίας ή ορατή ζημία υγρασίας. Η καθαρότητα του συστήματος εξαερισμού είναι επίσης σημαντικός παράγοντας.
Από τα παραπάνω είναι προφανές ότι το σύστημα εξαερισμού είναι αναγκαίο στα μεγάλα κτίρια, για την ανανέωση του αέρα ακόμα και των χώρων του κτιρίου που δεν έχουν ανοίγματα. Το κεντρικό σύστημα κλιματισμού με πύργο ψύξης και λέβητα είναι το πιο δημοφιλές σύστημα για μεγάλα κτίρια γραφείων. Η αλήθεια είναι όμως ότι τα συστήματα αυτά είναι τρομερά ενεργειοβόρα ιδίως όταν πρόκειται για συστήματα κλιματισμού που λειτουργούν μόνο με αέραμεταβλητής παροχής.
Ένα σωστά σχεδιασμένο σύστημα θα πρέπει να εξασφαλίζει:
-τη διατήρηση της θερμοκρασίας και της υγρασίας ενός κλειστού χώρου μέσα σε προκαθορισμένα όρια και να περιλαμβάνει διατάξεις για
- τον καθαρισμό
- τη θέρμανση
- την ψύξη
- την ύγρανση
- την αφύγρανση
- και την ανανέωση του αέρα καθώς και τοπικές ή κεντρικές διατάξεις αυτόματης ρύθμισης της θερμοκρασίας και της υγρασίας.

Αντίθετα με τα συστήματα κλιματισμού αέρα, στα συστήματα κλιματισμού αέρα-νερού παρέχεται κλιματισμένος αέρας και ψυχρό ή θερμό νερό σε κατάλληλες τερματικές συσκευές (fan-coil) , οι οποίες είναι εγκατεστημένες στους χώρους του κτιρίου.
Aπαιτείται επομένως η εγκατάσταση ενός δικτύου αεραγωγών για τον σωστό εξαερισμό και ενός δικτύου σωληνώσεων νερού. Σε πολλές περιπτώσεις η παροχή του αέρα στους χώρους γίνεται έξω από τις τερματικές συσκευές (Fan-coils) με ανεξάρτητο δίκτυο αεραγωγών (σχ.11).








Σχ.11




Το βασικό πλεονέκτημα θέρμανσης με θερμό αέρα μέσω των fan-coils είναι ότι αποδίδει την θέρμανση στον χώρο άμεσα πετυχαίνοντας πολύ γρήγορα θερμική άνεση. Αντίθετα ο χώρος δεν κρατάει για πολύ χρόνο την θερμοκρασία του σε περίπτωση διακοπτόμενης λειτουργίας, κάτι στο οποίο πλεονεκτεί η θέρμανση με ακτινοβολία.
Τα συστήματα κλιματισμού αέρα-νερού είναι για έναν ακόμη λόγο ιδανικότερα από τα συστήματα αέρα-αέρα αφού μπορούν να συνδυάζονται με θέρμανση δαπέδου. Μ αυτόν τον τρόπο μπορούμε να εκμεταλλευτούμε διπλά το θερμό νερό τόσο για την θέρμανση του αέρα μέσω των fan-coils, όσο και για την θέρμανση του δαπέδου διαμέσου των υποδαπέδιων σωληνώσεων. Ο συνδυασμός θέρμανσης ακτινοβολίας και θέρμανσης αέρα (εφόσον ο έλεγχος υγρασίας και η καθαρότητα του αέρα γίνεται σωστά από σύστημα εξαερισμού) είναι ιδανικός αλλά απαιτεί εξειδικευμένη μελέτη και έμπειρο τεχνικό επιτελείο για την εγκατάστασή του.
Οι χαμηλές θερμοκρασίες λειτουργίας (για τα fan-coils στους 60Co και 50Co για την θέρμανση δαπέδου) κάνουν τον συνδυασμό αυτόν πολύ οικονομικό στην λειτουργία του και δίνουν τη δυνατότητα να υποστηριχθεί και από ήπιες μορφές ενέργειας όπως απλούς επίπεδους ηλιακούς συλλέκτες ή γεωθερμία.
Ο "γεωθερμικός κλιματισμός" μπορεί να παρέχει σημαντική υποβοήθηση στην θέρμανση το χειμώνα , δροσιά το καλοκαίρι και ζεστό νερό χρήσης. Η λειτουργία του στηρίζεται στο απλό γεγονός ότι, λίγα μέτρα κάτω από το έδαφος, ό,τι καιρό κι αν κάνει έξω, υπάρχει σταθερή θερμοκρασία περίπου 15 βαθμών. Μια εγκατάσταση γεωθερμικού κλιματισμού ξεκινά από έναν εναλλάκτη θερμότητας, δηλαδή σωλήνες που τοποθετούνται στο έδαφος, αλλά και σε ένα πηγάδι ή στη θάλασσα (σχ.12). Η πρόβλεψη ασφαλώς του συστήματος αυτού πρέπει να γίνεται από το στάδιο θεμελίωσης του κτιρίου.











Σχ.12



















Η θέρμανση του νερού σε ένα τέτοιο ιδανικό (για θέρμανση μεγάλων κτιρίων) σύστημα, μπορεί να γίνει ακόμη πιο οικονομικό στην λειτουργία του, αντικαθιστώντας τον κλασικό λέβητα που λειτουργεί με πετρέλαιο ή φυσικό αέριο, με μια προηγμένης τεχνολογίας αντλία θερμότητας, ενεργειακής κλάσης Α.
Είναι πλέον ξεκάθαρο σε όλο τον τεχνικό κόσμο ότι η χρήση των αντλιών θερμότητας για θέρμανση το χειμώνα, αποτελεί την πλέον οικονομική λύση θέρμανσης για κατοικίες και επαγγελματικούς χώρους. Η άνοδος της τιμής του πετρελαίου και η αυξανόμενη ρύπανση του περιβάλλοντος από την καύση (ιδιαίτερα σε αστικό περιβάλλον που είναι ιδιαίτερα επιβαρημένο σε ρύπους) επιβάλλουν την επανεξέταση του συμβατικού τρόπου θέρμανσης των κτιρίων και την επιλογή λύσεων που εξοικονομούν ενέργεια & πόρους από το περιβάλλον. Ο λόγος που η θέρμανση με χρήση αντλιών θερμότητας είναι σημαντικά οικονομικότερος από τη συμβατική θέρμανση με καύση οφείλεται στην άντληση θερμότητας από το εξωτερικό περιβάλλον. Η ηλεκτρική ενέργεια που καταναλώνεται δεν μετατρέπεται σε θερμική, (όπως συμβαίνει στις ηλεκτρικές θερμάστρες) αλλά χρησιμοποιείται για την κίνηση ενός ηλεκτρικού συμπιεστή και την άντληση θερμότητας από & προς το περιβάλλον. Ο λόγος της αντλούμενης θερμικής ενέργειας προς την απορροφούμενη ηλεκτρική ενέργεια, δηλαδή ο βαθμός αποδοτικότητας COP (Coefficient of performance) στις σύγχρονες αντλίες θερμότητας κυμαίνεται από 2,5 έως 4, ανάλογα με την τεχνολογία που χρησιμοποιείται (Inverter – hi-efficiency heat exchangers – control) & τις θερμοκρασίες περιβάλλοντος. Σήμερα οι αντλίες θερμότητας αέρος νερού είναι 40% πιο οικονομικές στην λειτουργία τους έναντι της χρήσης λέβητα πετρελαίου και από 20~25% πιο οικονομικές στην λειτουργία τους έναντι της χρήσης λέβήτα φυσικού αερίου.
Έχει αποδειχθεί ότι διατηρώντας τη θερμοκρασία μιας κατοικίας σταθερή όλο το 24ώρο, με την συνεχόμενη λειτουργία της θέρμανσης επιτυγχάνεται μεγαλύτερη εξοικονόμηση ενέργειας και καλύτερο επίπεδο άνεσης στους χώρους (χαρακτηριστικό παράδειγμα λειτουργίας θέρμανσης δαπέδου). Με την χρήση του νυχτερινού τιμολογίου της ΔΕΗ, συνιστάται η 24ώρη λειτουργία των μηχανημάτων αυτών, που βελτιστοποιεί την άνεση των χώρων με σταθερή θερμοκρασία όλο το 24ώρο και αυξάνει περαιτέρω την οικονομία χρήσης (έως και 40%).Ταυτόχρονα με τις αντλίες θερμότητας εξασφαλίζεται και ο δροσισμός του κτιρίου κατά τους καλοκαιρινούς μήνες με την χρήση του ενδοδαπέδιου υδραυλικού δικτύου. Ο κλιματισμός στους χώρους του κτιρίου με έντονη ακτινοβολία που παρουσιάζουν μεγάλα ψυκτικά φορτία μπορεί να ενισχύονται με την χρήση των τερματικών μονάδων νερού (fan coil units).

Η υποβοήθηση των συστημάτων αυτών μπορεί να γίνει εκτός από την γεωθερμία και με επίπεδους ηλιοθερμικούς συλλέκτες, οι οποίοι μπορούν να δώσουν ικανοποιητικά ποσοστά κάλυψης των θερμικών αναγκών, ανάλογα βέβαια με την δυνατότητα κάλυψης του δώματος, το οποίο δυστυχώς στα ψηλά και μεγάλα κτιριακά συγκροτήματα των μεγαλουπόλεων είναι περιορισμένο.
Η υποβοήθηση του συστήματος αντλίας θερμότητας αέρος-νερού με τον ήλιο μπορεί επίσης να γίνει με την χρήση ηλιακών συλλεκτών αέρα σε υβριδική-ενεργητική λειτουργία. Κατά την περίοδο του χειμώνα, ο αέρας αφού διέλθει και προθερμανθεί από τους ηλιακούς συλλέκτες αέρα, προσάγεται στον εξατμιστή της ηλιοβοηθούμενης αντλίας θερμότητας αέρα-νερού, υποβοηθούμενος από φυγοκεντρικούς ανεμιστήρες, με σκοπό να προσφέρει τη θερμότητά του στον θερμοδυναμικό (ψυκτικό) κύκλο και να αυξήσει έτσι την απόδοσή της «COP» (σχ.13). Κατά την άνοιξη και το φθινόπωρο, το ηλιακό σύστημα μπορεί να λειτουργήσει με άμεση θέρμανση του χώρου, οδηγώντας τον θερμό αέρα απ ευθείας στους χώρους μέσω του συστήματος εξαερισμού του κτιρίου.













Σχ13



Κλασικό παράδειγμα εφαρμοσμένο το βιοκλιματικό κτίριο του Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΚΑΠΕ) στο Πικέρμι Αττικής, ηλιακοί συλλέκτες αέρα συλλεκτικής επιφάνειας 25 m2, τροφοδοτούν με θερμό αέρα μια μονάδα αερόψυκτης αντλίας θερμότητας αέρα-νερού (θερμικής ισχύος 16,7 kW) με δυνατότητα διπλής λειτουργίας των εν λόγω συλλεκτών αέρα τόσο σε υβριδική-ενεργητική λειτουργία, όσο και παθητική-βιοκλιματική λειτουργία όπου ο θερμαινόμενος φρέσκος νωπός αέρας προσάγεται απευθείας στο χώρο, για την κάλυψη των θερμικών απωλειών του(εικ.15).






Εικ.15 Το βιοκλιματικό κτίριο του ΚΑΠΕ στο Πικέρμι Αττικής με τους ηλιακούς συλλέκτες αέρα συναρμολογημένους αριστερά και δεξιά σε δύο συστοιχίες.


Σύστημα θέρμανσης , αρχιτεκτονική και δομή του κτιρίου.

Το σύστημα θέρμανσης και γενικότερα κλιματισμού ενός κτιρίου είτε πρόκειται για κατοικία είτε για επαγγελματικό χώρο, μικρό ή μεγάλο, όσο τέλεια σχεδιασμένο και κατασκευασμένο κι αν είναι, δεν θα καταφέρει ποτέ να αποδώσει τα μέγιστα των δυνατοτήτων του, αν δεν έχουν προσεχθεί 1) ο ενεργειακός σχεδιασμός του κτιρίου και 2)τα κατάλληλα δομικά στοιχεία του κτιρίου (κυρίως η σωστή μόνωση εικ.18 και τα κατάλληλα ανοίγματα).
O ενεργειακός σχεδιασμός κτιρίων ή αν θέλετε ο βιοκλιματικός σχεδιασμός, ή η ορθολογική χρήση της ενέργειας, έννοιες σχεδόν ταυτόσημες, έχουν ένα και μοναδικό στόχο. Να διασφαλίσουν αποδεκτές κλιματικές συνθήκες (στο εσωτερικό) με τη σωστή θερμική συμπεριφορά του κτιρίου - χειμώνα καλοκαίρι - και συνεπώς να περιορίσουν την κατανάλωση ενέργειας, με όλα τα οφέλη που αυτό συνεπάγεται, οικονομικά, περιβαλλοντικά με τη μείωση των εκπομπών CO2, ποιότητα ζωής κ.λπ. O παραπάνω στόχος στην περίπτωση της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής επιτυγχάνεται με καθαρά σχεδιαστικούς χειρισμούς, ή με διάφορες τεχνικές στην κατασκευή του κτιρίου, μειώνοντας μ' αυτόν τον τρόπο την κατανάλωση ενέργειας, από το μηχανολογικό εξοπλισμό για τη θέρμανση ή ψύξη των κτιρίων.
Για να επιτύχει κανείς τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας τη χειμερινή περίοδο, είναι αυτονόητο ότι θα πρέπει από τη μία πλευρά να περιορίσει τις θερμικές απώλειες του κτιρίου, (απώλειες με αγωγιμότητα και απώλειες αερισμού) και από την άλλη πλευρά να μεγιστοποιήσει κυρίως τα θερμικά ηλιακά κέρδη. Τη θερινή φυσικά περίοδο θα πρέπει να επιδιώκεται ο φυσικός δροσισμός του κτιρίου με την ελαχιστοποίηση των θερμικών κερδών και τη θερμική αποφόρτιση του κτιρίου μέσω του αερισμού και άλλων σχετικών μέτρων. Οι παραπάνω δύο ομάδες θερμικών ροών από και προς το κτίριο, (θερμικές απώλειες - θερμικά κέρδη) συνθέτουν στην πραγματικότητα και το θερμικό τους ισοζύγιο. Στην περίπτωση που οι θερμικές πρόσοδοι τη χειμερινή περίοδο δεν επαρκούν για να καλύψουν τις θερμικές απώλειες και αυτό συμβαίνει σε πολύ μεγάλο βαθμό στα μη θερμομονωμένα συμβατικά κυρίως κτίρια, προσάγεται στους εσωτερικούς χώρους θερμότητα μέσω της εγκατάστασης θέρμανσης, έτσι ώστε να καλυφθεί η διαφορά στο ισοζύγιο. Συνεπώς το ζητούμενο σε αυτή την περίπτωση είναι να σχεδιαστεί και να κατασκευαστεί ένα κτίριο στο οποίο η παραπάνω διαφορά να είναι κατά το δυνατό μικρότερη.


Οι παρακάτω παράμετροι πρέπει να ληφθούν υπόψη από την αρχή του σχεδιασμού, ώστε το κτίριο να έχει ικανοποιητικό θερμικό ισοζύγιο:

-Χωροθέτηση κτιρίου στο οικόπεδο – σωστός προσανατολισμός.
-Λειτουργική οργάνωση των εσωτερικών χώρων.
-Μορφή του κτιρίου (αρχιτεκτονική).
-Η κατασκευή του κτιρίου – Η θερμική προστασία των εξωτερικών δομικών στοιχείων του κελύφους.
-Αποφυγή μη ελεγχόμενου αερισμού.
-Προσάρτηση στο κτίριο παθητικών ηλιακών συστημάτων για την εκμετάλλευση των θερμικών ηλιακών κερδών όπως τα παρακάτω:
1. το άμεσο ηλιακό κέρδος από νότια προσανατολισμένα ανοίγματα.

2. το προσαρτημένο θερμοκήπιο.

3. ο τοίχος μάζας ή θερμικής αποθήκευσης (εικ.17).

4. ο αεριζόμενος τοίχος Trombe.

5. το ηλιακό αίθριο (εικ16) και

6. το θερμοσιφωνικό πανέλο.


Εικ.16 Εικ.17 Εικ.18




Κάποια από όλα αυτά τα συστήματα που ανέφερα από την αρχή, μπορεί να χρειάζονται ιδιαίτερη ανάλυση, αφού ίσως να μην τα έχει ακούσει ποτέ κάποιος που δεν έχει σχέση είτε με την μελέτη μηχανολογικών εγκαταστάσεων θέρμανσης-κλιματισμού είτε με τον ενεργειακό σχεδιασμό κτιρίων, η ουσία είναι όμως ότι η τεχνολογία στον ενεργειακό τομέα, προσέλκυσε το ενδιαφέρον μεγάλων βιομηχανιών, έτσι ώστε σήμερα να υπάρχουν όχι μόνο η τεχνολογική γνώση, αλλά και τα μέσα για το σχεδιασμό και την κατασκευή κτιρίων "χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας". Θετική ενέργεια αποτελεί η κατάθεση του σχεδίου νόμου που αφορά «Μέτρα για τη μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης των κτιρίων και άλλες διατάξεις» εφόσον κάθε δράση η οποία γίνεται με στόχο τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και επομένως της προστασίας του περιβάλλοντος (μείωση εκπεμπόμενων ρύπων κ.λ.π) είναι προς όφελος της κοινωνίας. Είναι γεγονός ότι θα μπορούσε το σχέδιο νόμου, να έχει πιο αυστηρές διατάξεις και να αντιμετωπίζει με μεγαλύτερη έμπνευση τα σημερινά προβλήματα στον τομέα ενέργειας. Επειδή όμως στη χώρα μας δεν έχουμε έλλειψη νόμων, αλλά υστέρηση στην εφαρμογή τους, το κυριότερο που πρέπει να γίνει είναι η ευαισθητοποίηση των πολιτών, οι οποίοι από μόνοι τους να αποζητούν τη μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης των κτιρίων. Προς αυτή την κατεύθυνση κινείται και το σχέδιο νόμου, του οποίου η πιστή εφαρμογή μπορεί να αποτελέσει τη βάση για σημαντικές βελτιώσεις στο μέλλον. Το μοναδικό ίσως πρόβλημα που συνεχίζει να υπάρχει είναι ότι δεν έχει γίνει συνείδηση σε ευρεία κλίμακα η νέα "ενεργειακή λογική" όχι τόσο στους μελετητές, όσο κυρίως στους ιδιοκτήτες και χρήστες των κτιρίων, ώστε η εφαρμογή των ενεργειακών τεχνικών στον κτιριακό τομέα να αποτελεί τον κανόνα και όχι την εξαίρεση. Ίσως το γεγονός αυτό να οφείλεται στο ότι πρέπει κάποιος αρχικά να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη, είτε ιδιώτης είτε κρατικός φορέας. Θα πρέπει να γίνει κατανοητό, ότι το όφελος είναι πράγματι μεγάλο, τόσο για το μέσο καταναλωτή, όσο και για την εθνική οικονομία και το περιβάλλον. Το κυριότερο βέβαια που θα πρέπει να τονιστεί είναι ότι το όφελος αυτό είναι συνεχές καθ' όλη τη διάρκεια ζωής του κτιρίου και βέβαια σε χρηματοοικονομικό επίπεδο αυξάνει όσο θα αυξάνει το κόστος της ενέργειας, πρόβλημα που στις μέρες μας, αναδείχθηκε ως το κυρίαρχο παγκόσμιο πρόβλημα που ζητά άμεση λύση, για να αποφευχθεί και να μην προστεθεί μια ακόμη ενεργειακή κρίση, όπως αυτές που έζησε η ανθρωπότητα το 1973 και 1979 με όλες τις συνέπειες.

3 σχόλια:

lia είπε...

Πολύ καλη δουλειά, με βοήθησε αρκετα!

Ευχαριστώ
Λια

θερμοσίφωνες Πάτρα είπε...

Πολύ ωραία ανάρτηση, με αναλυτικές και σωστές τοποθετήσεις.

Ηλιακή θέρμανση είπε...

Αρκετά ενημερωτικό άρθρο. Η τεχνολογία των ηλιακών αναπτύσσεται συνεχώς ώστε να προσφέρει μεγαλύτερη απόδοση σε καλύτερες τιμές.